تیم ملی والیبال ایران در حالی لیگ ملتهای 2026 را با یكی از ضعیفترین نتایج سالهای اخیر به پایان رساند كه افت روحیه جنگندگی، انتقادها از پیاتزا و شایعه بازگشت سعید معروف را پررنگ كرد.
به گزارش رادیو ورزش، ناكامی تیم ملی والیبال ایران در لیگ ملتهای 2026، پایان یك فصل ناامیدكننده برای تیمی بود كه تنها یك سال قبل با نمایشهای امیدواركننده، دوباره نگاهها را به آینده جلب كرده بود. تیم ملی در شرایطی پا به این رقابتها گذاشت كه علاوه بر فشارهای فنی و انتظارات بالا، كشورمان هم روزهای دشوار جنگ را پشت سر میگذاشت؛ شرایطی كه بدون تردید بر فضای روانی ورزشكاران بیتأثیر نبود. با این حال، آنچه بیش از هر عامل دیگری در عملكرد ایران به چشم آمد، نوسان شدید تیم و از بین رفتن همان روحیه جنگندگی بود كه سال گذشته یكی از نقاط قوت ملیپوشان محسوب میشد.
ایران كه در فصل گذشته با هدایت روبرتو پیاتزا تا رتبه هشتم لیگ ملتها پیش رفت و سپس به جمع هشت تیم برتر مسابقات قهرمانی جهان رسید، این بار نتوانست آن روند را ادامه دهد. حاصل حضور در لیگ ملتهای 2026 تنها سه پیروزی و 9 شكست بود؛ نتیجهای كه تیم را تا آستانه از دست دادن سهمیه حضور در فصل آینده پیش برد و اگر نتایج سایر رقبا به سود ایران رقم نمیخورد، خطر سقوط از لیگ ملتها نیز كاملاً جدی بود.
اما اعداد و ارقام تنها بخشی از واقعیت را روایت میكنند. آنچه در جریان مسابقات بیش از هر چیز به چشم آمد، تیمی بود كه در بسیاری از دقایق مسابقه، عطش پیروزی و انگیزه لازم برای بازگشت به بازی را نداشت. ملیپوشان در مقاطع حساس بهراحتی از جریان مسابقه خارج میشدند و برخلاف سالهای گذشته، كمتر نشانی از جنگندگی و مبارزه تا آخرین امتیاز در عملكرد آنها دیده میشد.
همین موضوع باعث شد این پرسش در میان كارشناسان و هواداران شكل بگیرد كه آیا ذهن بازیكنان به اندازه كافی درگیر مأموریت تیم ملی بود؟ در شرایطی كه بازار نقلوانتقالات باشگاهی با قراردادهای میلیاردی داغ شده بود، این احساس در برخی مسابقات ایجاد میشد كه تعدادی از بازیكنان بیشتر از آنكه تمام تمركز خود را روی موفقیت تیم ملی بگذارند، منتظر پایان لیگ ملتها و آغاز فصل جدید باشگاهی هستند؛ موضوعی كه اگرچه قابل اثبات نیست، اما افت انگیزه و كیفیت بازی برخی ملیپوشان، چنین برداشتی را در افكار عمومی تقویت كرد.
با توجه به عملكرد تیم ملی در لیگ ملتها، نمیتوان تمام مسئولیت این ناكامی را بر دوش روبرتو پیاتزا گذاشت. سرمربی ایتالیایی در طول مسابقات بارها تلاش كرد با انرژی و واكنشهای كنار زمین، روحیه تیم را بالا ببرد، اما در انتقال این انگیزه به بازیكنان موفق نبود. با این وجود، كیفیت فنی و ذهنی تیم در بسیاری از مسابقات به گونهای بود كه نشان میداد مشكلات، فراتر از تصمیمهای كادر فنی است.
پس از پایان لیگ ملتها، انتقادها از پیاتزا شدت گرفت و حتی برخی خواستار پایان همكاری فدراسیون با این مربی شدند. در مقابل، مدیران فدراسیون همچنان از سرمربی ایتالیایی حمایت كردند و معتقدند در مقطع فعلی گزینه بهتری برای هدایت تیم ملی در دسترس نیست. بر همین اساس نیز تصمیمگیری درباره ادامه همكاری با پیاتزا به پایان سال 2026 موكول شد تا پس از ارزیابی عملكرد تیم برای ادامه همكاری تا المپیك 2028 تصمیم گیری شود.
همزمان با افزایش انتقادها از سرمربی ایتالیایی والیبال ایران، نام سعید معروف نیز بار دیگر در فضای رسانهای به عنوان جانشین احتمالی پیاتزا مطرح شد؛ شایعهای كه خیلی زود با پیگیریها رنگ باخت. كاپیتان پرافتخار سالهای نهچندان دور والیبال ایران نه سابقهای در عرصه مربیگری دارد و نه در مقطع كنونی علاقهای به پذیرفتن هدایت تیم ملی نشان داده است. از سوی دیگر، فدراسیون نیز تاكنون هیچ مذاكرهای با او انجام نداده و در شرایط فعلی، معروف جزو گزینههای مدنظر برای نیمكت تیم ملی نیست.
حالا همه نگاهها به مسابقات قهرمانی آسیا دوخته شده است؛ رقابتهایی كه نه تنها میتواند سرنوشت همكاری پیاتزا با تیم ملی را مشخص كند، بلكه فرصتی است تا بازیكنان نیز نشان دهند ناكامی لیگ ملتها یك اتفاق مقطعی بوده است، نه نشانهای از فاصله گرفتن تیم ملی از همان روحیهای كه سالها مهمترین سرمایه والیبال ایران به شمار میرفت.
