فوتبال زنان ایران در فاصله انتخابی جام ملتهای آسیا 2030 بیش از همیشه به نقشه راه نیاز دارد اما فدراسیون فوتبال هنوز حتی تكلیف نیمكت تیم ملی و سرنوشت پروژه تغییر نسل را روشن نكرده است.
به گزارش رادیو ورزش، تیم ملی فوتبال زنان ایران پس از پایان حضور در جام ملتهای آسیا 2026 در شرایطی وارد دوره جدیدی از فعالیت خود شده كه هنوز برنامه مشخصی برای ادامه مسیر این تیم اعلام نشده است. بلاتكلیفی درخصوص كادر فنی و مشخص نبودن برنامه اردوها و دیدارهای تداركاتی مهمترین ابهامهای پیش روی تیم ملی زنان هستند؛ تیمی كه برای ادامه مسیر توسعه خود به برنامهریزی بلندمدت نیاز دارد.
تیم ملی زنان ایران كه در جام ملتهای آسیا 2026 استرالیا برای دومینبار در تاریخ فوتبال زنان كشور حضور پیدا كرد با سه شكست به كار خود پایان داد. این تیم پس از پایان رقابتها حدود 6 ماه در وضعیت بلاتكلیفی قرار داشت و اردوی اخیر آن نیز طبق اعلام رسانهها بیشتر با محوریت ضبط مستندی درباره اتفاقات جام ملتها برگزار شد. حالا بازیكنان به تیمهای باشگاهی خود بازگشتهاند تا برای آغاز فصل جدید لیگ برتر زنان از 27 شهریور آماده شوند. در چنین شرایطی مهمترین پرسش درباره آینده تیم ملی زنان این است كه فدراسیون فوتبال برای آمادهسازی این تیم تا انتخابی جام ملتهای آسیا 2030 چه برنامهای دارد.
فاصله تا جام ملتها فرصتی برای برنامهریزی
تیم ملی زنان ایران در سه سال پیشرو تا انتخابی جام ملتهای آسیا 2030 فرصت دارد كه برای ساختن تیمی آمادهتر و رقابتیتر برنامهریزی كند. این فاصله زمانی میتواند برای شناسایی بازیكنان جوان، برگزاری اردوهای مستمر، انجام دیدارهای دوستانه و ایجاد هماهنگی میان نسل فعلی و بازیكنان آینده مورد استفاده قرار گیرد.
با این حال نبود برنامه مشخص برای فعالیت تیم ملی زنان اهمیت این فرصت را بیشتر كرده است. تیمی كه در آخرین حضور خود در جام ملتهای آسیا با سه شكست از رقابتها كنار رفت برای بهبود شرایط فنی خود نیازمند مسابقات تداركاتی و اردوهای منظم است. چنین برنامهای باید به بازیكنان فرصت دهد در سطح بینالمللی تجربه كسب كنند و كادر فنی نیز بتواند تركیب تیم را با توجه به شرایط بازیكنان و نیازهای فنی تغییر دهد.
در فوتبال ملی فاصله میان دو تورنمنت رسمی معمولاً زمان مناسبی برای بازسازی و آمادهسازی تیمهاست. اما استفاده از این فرصت به تصمیمگیری و برنامهریزی نیاز دارد موضوعی كه در فوتبال زنان ایران هنوز درباره آن ابهام وجود دارد.
نخستین تصمیمی كه باید گرفته شود
مرضیه جعفری در اردیبهشت سال گذشته هدایت تیم ملی زنان ایران را بر عهده گرفت. او كه یكی از پرافتخارترین مربیان فوتبال زنان ایران محسوب میشود توانست تیم ملی را برای دومینبار به جام ملتهای آسیا برساند.
با وجود این پس از پایان جام ملتها قرارداد رسمی جعفری با فدراسیون فوتبال به سرانجام نرسیده است. او در هفته گذشته نیز اردوی تیم ملی را برگزار كرد ولی همچنان وضعیت همكاریاش با فدراسیون مشخص نیست.
این مسئله از آن جهت اهمیت دارد كه برنامهریزی برای یك دوره سهساله بدون تعیین تكلیف كادر فنی دشوار خواهد بود. اگر قرار است جعفری به فعالیت خود ادامه دهد باید قرارداد و مسئولیتهای او مشخص شود. اگر همكاری ادامه پیدا نكند فدراسیون باید سرمربی جدیدی را معرفی كند تا فرصت آمادهسازی تیم از دست نرود.
از سوی دیگر حضور همزمان جعفری در تیم ملی و خاتون بم نیز به یكی از موضوعات مطرح در فوتبال زنان تبدیل شده است. فصل گذشته با توجه به برگزاری جام ملتهای آسیا و لیگ قهرمانان زنان آسیا مجوز فعالیت همزمان او در هر دو تیم صادر شد. اما با آغاز فصل جدید لیگ برتر و ادامه رقابتهای باشگاهی درباره ادامه این شرایط بحثهایی مطرح شده است.
تیم «ب» برنامهای كه به تصمیم اجرایی نیاز دارد
یكی از موضوعاتی كه مرضیه جعفری در صحبتهای اخیر خود مطرح كرده تغییر نسل در فوتبال زنان ایران و تشكیل تیم «ب» بوده است. این ایده میتواند در صورت اجرای برنامهریزیشده به شناسایی بازیكنان جوان و ایجاد پشتوانه برای تیم ملی بزرگسالان كمك كند.
تیم ملی زنان برای حفظ روند توسعه خود نیازمند بازیكنانی است كه بتوانند در سالهای آینده جایگزین نسل فعلی شوند. تشكیل تیم «ب» میتواند یكی از راههای رسیدن به این هدف باشد اما اجرای چنین طرحی نیازمند تعیین ساختار، كادر فنی، بودجه و برنامه مسابقات است.
در حال حاضر مشخص نیست این پروژه در چه مرحلهای قرار دارد و آیا فدراسیون فوتبال برنامه اجرایی مشخصی برای آن تدوین كرده است یا خیر. همچنین درباره نحوه انتخاب بازیكنان، ارتباط این تیم با لیگ برتر و زمان آغاز فعالیت آن اطلاعات روشنی اعلام نشده است.
این موضوع یكی از محورهای مهمی است كه فدراسیون فوتبال باید درباره آن توضیح دهد. اگر تغییر نسل و تشكیل تیم «ب» از اهداف آینده فوتبال زنان است باید مشخص شود كه این طرح چگونه و با چه منابعی قرار است اجرا شود.
نقش باشگاهها در آینده تیم ملی
فوتبال زنان ایران در سالهای اخیر با افزایش توجه باشگاهها و حضور تیمهای قدرتمندتر ظرفیت بیشتری برای رشد پیدا كرده است. خاتون بم یكی از نمونههای موفق این روند است و حضور تیمهای باشگاهی در رقابتهای آسیایی نیز نشان میدهد كه فوتبال زنان ایران از نظر باشگاهی فرصتهایی برای توسعه دارد.
با این حال رشد باشگاهها به تنهایی نمیتواند جای برنامهریزی تیم ملی را بگیرد. بازیكنان برای حضور موفق در رقابتهای ملی به تجربه بازیهای بینالمللی، اردوهای منظم و هماهنگی فنی نیاز دارند.
فدراسیون فوتبال میتواند از ظرفیت لیگ برتر برای شناسایی بازیكنان جوان استفاده كند اما این روند باید با برنامه مشخص همراه باشد. در غیر این صورت ممكن است فاصله میان فعالیت باشگاهی و تیم ملی بیشتر شود و بازیكنان جوان فرصت كافی برای ورود به سطح ملی را پیدا نكنند.
از این منظر پروژه تیم «ب» و برنامه اردوهای تیم ملی میتوانند مكمل فعالیت باشگاهها باشند به شرط آنكه برای آنها ساختار و تقویم مشخصی وجود داشته باشد.
برنامه سه سال آینده و مطالبه اصلی فوتبال زنان
اكنون مهمترین موضوع در فوتبال زنان ایران مشخص شدن برنامه فدراسیون برای فاصله تا انتخابی جام ملتهای آسیا 2030 است. برنامهای كه باید شامل وضعیت كادر فنی، اردوهای آمادهسازی، دیدارهای دوستانه و نحوه شناسایی و پرورش بازیكنان جوان باشد.
فدراسیون فوتبال باید مشخص كند كه آیا برای فیفادیهای پیشرو برنامهای در نظر گرفته شده است یا خیر. همچنین باید درباره آینده پروژه تغییر نسل و تشكیل تیم «ب» توضیح دهد.
این پرسشها زمانی اهمیت بیشتری پیدا میكنند كه تیم ملی زنان ایران در آخرین حضور خود در جام ملتهای آسیا با سه شكست از رقابتها كنار رفت. تجربه این مسابقات میتواند مبنایی برای شناسایی نقاط ضعف و برنامهریزی بهتر باشد اما استفاده از این تجربه نیازمند تصمیمگیری و فعالیت مستمر است.
