به گزارش رادیو ورزش؛ در برنامه «محوطه گفت‌وگو»، گفت‌وگویی با سید حسن حسینی، پیشكسوت داوری هندبال كه در برنامه از او به‌عنوان داور بین‌المللی پخش شد؛ گفت‌وگویی كه با اجرای محسن ابوفاضلی انجام شد و بخش‌هایی از آن به سلامت داوری و مدیریت مسابقات اختصاص داشت.

حسینی در این گفت‌وگو با اشاره به اینكه متولد 1331 است و اكنون 72 سال دارد، گفت حدود 50 سال در هندبال فعالیت كرده و ورود جدی‌اش به این رشته را به سال‌های 1358 و 1359 نسبت داد. او توضیح داد در دوره دانشجویی تربیت‌بدنی، هم‌زمان با تمرین‌های دانشجویی، داوری را نیز تجربه می‌كرد و پس از اعزام به مازندران و استقرار در ساری، وارد چرخه جدی مسابقات شد.

این داور پیشكسوت با روایت نخستین تجربه‌های رسمی خود در مازندران، گفت در آن دوره منابع آموزشی محدود بوده و برای آماده‌سازی داوری، از یك جزوه آموزشی استفاده كرده است. او همچنین از تجربه ثبت دقیق رخدادهای مسابقه با «جدول‌نویسی» سخن گفت و بیان كرد این شیوه در آن زمان برای برخی برگزاركنندگان ناآشنا بوده است.

به گفته حسینی، در ادامه مسیر كاری، مسئولیت‌های مختلفی را در مازندران برعهده گرفته و از ریاست هیئت هندبال استان مازندران تا نقش‌های اجرایی دیگر را تجربه كرده است. او همچنین به برگزاری كلاس‌های داوری پس از انقلاب اشاره كرد و گفت در شاهرود در دوره داوری شركت كرده و به‌مرور وارد فهرست داوران رسمی فدراسیون هندبال شده است.

در بخش دیگری از گفت‌وگو، حسینی به سازمان‌دهی مسابقات اشاره كرد و گفت در سال 1364 و هم‌زمان با دوره ریاست سید امیر حسینی، رقابت‌های لیگ هندبال كشور آغاز شد. او افزود در همان مقطع، برای بخش مسابقات فدراسیون، ساختاری شبیه «تقویم ورزشی» طراحی شده تا روند برنامه‌ریزی مسابقات منظم‌تر شود.

حسینی درباره مسیر داوری بین‌المللی نیز گفت در گذشته ارتقای داوران ابتدا از مسیر دوره‌های قاره‌ای انجام می‌شد و سپس امكان حضور در سطوح بالاتر فراهم می‌آمد. او از شركت در دوره‌ای در هلند در سال 1990 یاد كرد و گفت در ادامه، قضاوت‌های خارجی را در چند كشور تجربه كرده و در بازی‌های آسیایی 1994 هیروشیما و 1998 بانكوك حضور داشته است.

در بخش‌ دیگری از این گفت‌وگو، حسینی مدعی شد در برخی مقاطع، فضای رقابت‌های باشگاهی آسیا با فشار و «نتایج از پیش تعیین‌شده» همراه بوده است. او با اشاره به ارزیابی‌ها و روندهای تصمیم‌گیری در آن دوره، از «باندبازی» و موانعی برای پیشرفت داوران سخن گفت و افزود در همان فضا، برخی كشورها نیز نسبت به روند مسابقات اعتراض داشته‌اند.

این داور پیشكسوت همچنین درباره مواجهه با پیشنهادهای اثرگذاری بر داوری، از نمونه‌هایی در مسابقات داخلی یاد كرد؛ از جمله اینكه در یك دوره مسابقات متمركز در زمان كرونا و در مقام سرپرست فنی، برای كاهش حاشیه‌ها، تلفن همراه داوران را پیش از مسابقه دریافت كرده تا ارتباط‌های بیرونی قطع شود و بر روند مسابقه نظارت نزدیك‌تری داشته باشد.

موضوع اقتصاد داوری نیز در این گفت‌وگو مطرح شد. مجری برنامه با اشاره به اختلاف هزینه‌های تیم‌ها و دریافتی داوران گفت دستمزد حدود 700 هزار تومان داور در هندبال، در مقایسه با گردش مالی تیم‌ها رقم پایینی است. حسینی نیز در پاسخ تأكید كرد انگیزه اصلی بسیاری از داوران «علاقه» است و نه درآمد، و از فعالیت خود در بخش‌های غیرمستقیم هندبال نیز سخن گفت.

در پایان، حسینی درباره وضعیت فعلی هندبال در برخی استان‌ها و نقش باشگاه‌ها، از جمله فولاد مباركه اصفهان، صحبت كرد و درباره تهران نیز گفت هیئت استان با محدودیت‌هایی مواجه. او آرزوی خود را ارتقای جایگاه هندبال ایران در سطح آسیا عنوان كرد.