به گزارش رادیو ورزش؛ ایوب نیك‌نام لاله، نویسنده و پژوهشگر تاریخ ورزش، در گفت‌وگو با برنامه «ایران جان» درباره پژوهش‌های میدانی خود در زمینه تاریخ فوتبال تبریز توضیح داد كه برای گردآوری اطلاعات این حوزه، با بسیاری از بازیكنان قدیمی كه در تیم‌هایی مانند تراكتور، ماشین‌سازی و ایدم از سال‌های 1349 و 1350 به بعد فعالیت داشتند، دیدار و مصاحبه كرده و اسناد مرتبط را گردآوری كرده است.

نیك‌نام گفت كتاب «تاریخ فوتبال تبریز» در سال 1393 یا 1394 منتشر شد و هم‌زمان با انتشار این اثر، ایده ایجاد موزه فوتبال در تبریز شكل گرفت. به گفته او، با همكاری شهرداری امكان راه‌اندازی نخستین موزه فوتبال ایران در تبریز فراهم شد.

این پژوهشگر درباره پیشینه فوتبال در تبریز نیز به مطالعات انجام‌شده درباره مدرسه مموریال اشاره كرد و گفت بر اساس مستنداتی كه به‌ویژه از منابع خارجی گردآوری شده، ساخت این مدرسه در سال 1261 در محله لیل‌آباد، كه امروز لیلاوا نامیده می‌شود، انجام شده است. او همچنین از وجود فوتبال باشگاهی در تبریز در سال‌های آغازین دوره پهلوی اول و فعالیت تیم‌هایی مانند سیمرغ و آذر سخن گفت.

بخش دیگری از این گفت‌وگو به حسین صدقیانی، از چهره‌های قدیمی فوتبال تبریز، اختصاص داشت. نیك‌نام درباره نقش صدقیانی پس از بازگشت از فعالیت‌های فوتبالی در خارج از كشور گفت او نخستین كفش ورزشی را با خود به ایران آورد و در ادامه در انتقال قوانین فوتبال، راه‌اندازی كلاس داوری و شكل‌گیری ساختار داوری در پایتخت نقش داشت.

به گفته نیك‌نام، صدقیانی در چند دوره و در مجموع بیش از 9 سال سرمربی بود و در مشهد نیز در تشكیل تیم فردوسی نقش داشت. او همچنین توضیح داد كه در سال 1316، صدقیانی همراه تیمی كه برای برگزاری دیدار دوستانه راهی تركیه می‌شد، به‌عنوان سرمربی تیم ایران معرفی شد؛ دیداری كه در جریان آن تیم موسوم به تیم ملی ایران در باغ‌شمال تبریز برابر تیم كلونی تبریز با نتیجه 2 بر 1 شكست خورد. نیك‌نام گفت بلیت این مسابقه همچنان در موزه فوتبال نگهداری می‌شود.

نیك‌نام با اشاره به ادامه فعالیت‌های صدقیانی در فوتبال ایران افزود كه تصاویر او در سال 1978 و در جریان جام جهانی نیز در كنار تیم ایران موجود است. او همچنین نقش صدقیانی در تأسیس تیم‌ها و فعالیت‌های مرتبط با تیم ملی را از دلایل معرفی او به‌عنوان «پدر فوتبال ایران» دانست.

در ادامه، نیك‌نام درباره موزه فوتبال آذربایجان گفت استقبال مردم از این مجموعه، به‌ویژه از سوی علاقه‌مندان فوتبال، قابل توجه بوده است. او وجود مدال‌های مربوط به مسابقات قدیمی، توپ‌های فوتبال و آگهی‌های مسابقات تاریخی را از جمله آثاری دانست كه در این موزه نگهداری می‌شوند.

او در این گفت‌وگو تأكید كرد كه بخشی از تاریخ فوتبال آذربایجان در گذشته به اندازه لازم مورد پژوهش قرار نگرفته و برخی آثار تاریخی نیز از بین رفته‌اند؛ موضوعی كه به گفته او، ضرورت گردآوری اسناد و روایت‌های شفاهی مرتبط با تاریخ ورزش این منطقه را بیشتر كرده است.