صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

سه شنبه از ساعت 13:30 به مدت 25دقیقه


برنامه "سکوی من" سه شنبه 22 خرداد، با دکتر سعید نقیبی، کارشناس استعدادیابی ورزشی، در ارتباط با اهمیت استعدادیابی ورزشی و نقش محیط های آموزشی در توسعه ورزش کشور به گفتگو پرداخت.


به گزارش رادیو ورزش؛ دکتر سعید نقیبی، کارشناس استعدادیابی ورزشی، در پاسخ به این پرسش که استعدادیابی چه تفاوتی با استعدادیابی ورزشی دارد، اظهار داشت: استعدادیابی یک بحث کلی و عمومی است که حوزه های مختلف را دربرمی گیرد و بر حسب نیازها در حوزه های تخصصی تقسیم می شود. یکی از حوزه های تخصصی استعدادیابی ورزشی است که امروزه کاربرد بسیار گسترده ای در گزینش ورزشکاران دارد. با توجه به رشد، صنعتی شدن و درآمدزا شدن ورزش در کشورها توجه خانواده ها به این سمت جلب شده است و تمامی خانواده ها علاقه مند هستند که اگر فرزندشان استعدادی در این زمینه دارد، زودتر متوجه شوند و کودک خود را مورد حمایت قرار دهند. اکنون متخصصین حوزه ورزش در حال برنامه ریزی برای توسعه استعدادیابی ورزش هستند.
وی، در خصوص این بحث که آیا علاقه مندی به رشته ورزشی خاص اهمیت دارد یا اینکه استعداد کودک در چیست، عنوان کرد: وقتی ورزشی در یک کشوری رواج دارد و مردم جامعه به آن ورزش علاقه مند هستند، به صورت ناخودآگاه رواج آن ورزش به توانمندیهایی که به لحاظ ژنتیکی در آن خطه وجود دارد، برمی گردد؛ به طور مثال در شمال کشور بحث قدرت در بعضی شهرها بسیار واضح است و جوانان این شهرها از نیروی بسیار بالایی برخوردارند؛ بر همین اساس کشتی در شهرهای شمالی بیشتر رواج دارد. همچنین اگر ورزش رایج در جنوب کشور را بررسی کنیم، متوجه خواهیم شد که دوهای سرعت در شهرهای جنوبی بیشتر رواج دارد. بنابراین بحث علاقه و رواج یک ورزش به نوعی با بحث استعدادیابی زمینه ای مرتبط است.
دکتر نقیبی، درباره اهمیت و جایگاه محیط های آموزشی ورزشی گفت: ورزشی که از محیط های آموزشی بیرون می آید، منجر به ورزشکارانی می شود که بعدها تحصیل کرده می شوند و افتخار تساعدی برای کشور خود ایجاد می کنند. اینگونه افراد می توانند تأثیرات فرهنگی بسیار بالایی در جامعه ما داشته باشند. ورزشکاران دوره دیده در محیط های آموزشی از 2 جهت می توانند به ما کمک کنند، نخست اینکه خانواده ها این افراد را به عنوان یک استعداد ورزشی می شناسند و دوم اینکه خانواده ها به ورزش اعتماد کرده و از حضور فرزندانشان در محیط های ورزشی افتخار می کنند.
وی، تصریح کرد: 3 رکن اخلاق، علم و ورزش، شعار محیط های ورزشی است که قبلاً این بحث خیلی حرفه ای دنبال می شد. متأسفانه در حال حاضر محیط ورزش در دست یک ساختار قرار ندارد و به دست افراد است و زمانیکه افراد بتوانند تأثیرگذار باشند، قطعاً به آن کیفیت لازم نخواهیم رسید. امیدوارم که بحث استعدادیابی ورزشی در دست یک ساختار قرار بگیرد و آن سازمان چیزی جز نظام ورزش کشور نخواهد بود.
برنامه سکوی من، با اجرای محمودوند، سه شنبه ساعت 13:35 به مدت 25 دقیقه از شبکه رادیویی ورزش تقدیم شنوندگان می شود.

مرتبط با این خبر

  • استعدادشناسی ورزشی و تفاوت آن با استعدادیابی

  • حمایت مسئولین، مهمترین دغدغه یک ورزشکار

  • مسیر صحیح کشف استعداد ورزشی کودک

  • نقش استعدادیابی در دستیابی به سکوی قهرمانی

  • جذابیت های یک رشته ورزشی و اثر آن در فرآیند استعدادیابی

  • استعداد ورزشی فرزند را چطور شناسایی کنیم؟

  • ارتقاء سطح سلامت جامعه با حمایت از رشته های پرمدال

  • 12 سالگی، بهترین سن برای انتخاب رشته ورزشی

  • قبل از 6سالگی انتخاب رشته ورزشی وفعالیت ورزشی کودک ممنوع!

  • ضعف کشور در پرورش استعدادهای ورزشی