صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

سه شنبه از ساعت 13:30 به مدت 25دقیقه

در برنامه "سکوی من" سه شنبه 8 خرداد، دکتر سعید نقیبی، کارشناس استعدادیابی، در خصوص ویژگیهای یک برنامه استعدادیابی مطلوب توضیحاتی را بیان کرد.

به گزارش رادیو ورزش؛ دکتر سعید نقیبی، کارشناس استعدادیابی، در ارتباط با استعدادیابی ورزشی گفت: استعدادیابی به لحاظ کاربردی سیستم پیچیده ای دارد که کشورهای مختلف سالیان سال در پیاده سازی الگوی کاربردی، نظام مند و نتیجه بخش راه های متفاوتی را امتحان کرده اند و موفقیت ها همواره نسبی بوده است. کشور ما هم در این مسیر حرکت کرده و صاحب تجربیاتی است که شاید مهمترین کمبود آن، نبودن یک نهاد باشد که به صورت هدفمند و وظیفه گر این رسالت را در ورزش کشور دنبال کند.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا شما با این نظر موافقید که برنامه نامناسب بهتر از نداشتن برنامه است، عنوان کرد: برنامه بد وجود ندارد و همه برنامه ها قطعاً خوب هستند. اما برنامه ها باید انطباق فرهنگی با کشور ما داشته باشد. یکی از رؤسای فدراسیون ها در جلسه ای اظهار کرد ما مدلی را برای استعدادیابی از کشور روسیه آوردیم و در کشور پیاده کردیم، اما بعد از یک مدت متوجه شدیم این برنامه مناسب کشور ما نیست. مدل کشور روسیه به این شکل بود که بچه ها را از 5 سالگی از خانواده ها جدا و در مکانی مستقر می کردند. این کودکان شبانه روزی درس می خواندند و تمرین می کردند. بعد از چند سال دیدند کودکان دچار مشکل عاطفی شدند و این مدل در کشور ما پاسخگو نیست. بر همین اساس کانون هایی را در استان ها ایجاد کردند و گفتند هر کودکی در کنار خانواده و در استان خود تمریناتش را دنبال کند و ما در مرکز فقط به آنها برنامه می دهیم.
دکتر نقیبی در ادامه به نقش مهم رسانه در گرایش کودکان به رشته های مختلف ورزشی تأکید کرد و گفت: رسانه، تأثیر بسیار زیادی در گرایش نونهالان و نوجوانان به سمت رشته های ورزشی دارد. بنابراین هر چقدر رسانه های ما بتوانند تنوع بیشتری را بر محتوای برنامه های خود حاکم کنند، در آینده می توانند در موفقیت کودکان و نوجوانان نقش داشته باشند. از تمام رسانه ها تقاضا دارم که توجه ویژه ای به این موضوع داشته باشند و باید بدانند که نقش آنها صرفاً اطلاع رسانی نیست.
دکتر نقیبی زمان مناسب برای شروع ورزش را از سن 6 سالگی دانست و گفت: سن6 سالگی سن شروع ورزش سازمان یافته است و استعدادیابی را در این سن می توان انجام داد. سنین 2 تا 3 سالگی خانواده ها می توانند بازیهای رشدی را شروع کنند و کودکان خود را به مراکزی ببرند که بازیهای رشدی انجام می دهند. هدف این بازیها توسعه مهارت های پایه مثل: پریدن، دویدن، دریافت کردن، پرتاب کردن و لی لی کردن در کودکان است.
وی ادامه داد: بهتر است کودکان خود را از سن 6 تا 9 سالگی به ورزش ژیمناستیک و سپس شنا بفرستید. اگر در هر کدام از این دو ورزش خوب عمل کرد، بگذارید ادامه بدهد تا به قهرمانی برسد. از سن 9 تا 12 سالگی نیز فرزندان نیاز به مشاوره با یک متخصص یا مراکز استعدادیابی دارید.
برنامه سکوی من، با اجرای محمودوند، سه شنبه ساعت 13:35 به مدت 25 دقیقه از شبکه رادیویی ورزش تقدیم شنوندگان می شود.


مرتبط با این خبر

  • حمایت مسئولین، مهمترین دغدغه یک ورزشکار

  • مسیر صحیح کشف استعداد ورزشی کودک

  • نقش استعدادیابی در دستیابی به سکوی قهرمانی

  • جذابیت های یک رشته ورزشی و اثر آن در فرآیند استعدادیابی

  • استعداد ورزشی فرزند را چطور شناسایی کنیم؟

  • ارتقاء سطح سلامت جامعه با حمایت از رشته های پرمدال

  • 12 سالگی، بهترین سن برای انتخاب رشته ورزشی

  • قبل از 6سالگی انتخاب رشته ورزشی وفعالیت ورزشی کودک ممنوع!

  • ضعف کشور در پرورش استعدادهای ورزشی

  • تأثیر تجربه در کسب موفقیت ورزشی