صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

هر روز به جز جمعه ها از ساعت 11:35 به مدت 25 دقیقه

سید مهدی حیدری؛ 65 ساله. تا مرز 50 سالگی بصورت حرفه ای فوتبال بازی کرده و در حوزه موسیقی، هنرپیشگی و مداحی دستی بر آتش دارد. به گفته خودش با این سن وسال هنوز هم شوت کاشته میزند و قدرت شوت او، توپ را از نیمه وسط زمین هم رد میکند.

به گزارش رادیو ورزش، سید مهدی حیدری بچه رباط کریم است فوتبال خود را از کوچه پس کوچه های میدان رازی(گمرک سابق) شروع کرده. در خانواده ای متدین ومردمی رشد یافته. پدر و پدر بزرگش از ذاکرین و مداحان اهل بیت (ع) بودند و مادرش هم طب سنتی می دانست و کمک حال مردم محتاج درمان. از 5 سالگی در هیات علی اصغر(ع) افتخار نوکری امام حسین(ع) را دارد و با گذشت سالیان متمادی هنوز هم خدمتگذار محبان امام حسین(ع) است و مداحی میکند.
با هم پای گفت و گوی این پیش کسوت عرصه ورزش و هنر می نشینیم که دعوت ما را در برنامه یک فنجان چای داغ پذیرا شده است:
- چطور شد به سراغ فوتبال رفتید؟
من در ابتدا علاقمند به کشتی بودم. دو سال هم در باشگاه دخانیات کشتی گرفتم و زیر نظر مرحوم سلطانی نژاد( از قهرمانان بنام جهان) مقام قهرمانی آموزشگاههای کشور را هم کسب کردم. اما در یک مسابقه آموزشگاهی فن پیچ پیچک خوردم و مُچ دستم شکست. بعد از آن بود که کشتی را رها کردم و به فوتبال روی آوردم.
- اولین تیم فوتبال که در آن بازی کردی کدام تیم بود؟
اولین تیمم دخانیات بود. آن زمان دخانیات تیم مطرح و با آوازه ای بود و در جام تخت جمشید تیم شناخته شده ای بود. بعد از آن به ذوب آهن اصفهان رفتم و چند ماهی در این تیم توپ زدم.
همزمان با ورزش، در مرکز آمار ایران استخدام شدم. فوتبال را بطور جدی ادامه دادم تا انقلاب اسلامی به پیروزی رسید. در آن زمان با هادی آهنگران، مسعودمعینی، فریدون معینی، ابراهیم آشتیانی از فوتبالیستهای نام آشنای آن روزها در پست دفاع هم بازی شدم .
- به شما لقب دفاع خار دار داده بودند. همینطور بود؟
من با هر بازیکنی که برخورد می کردم می گفت" وای ننه اولدوم" و معنای آن این بود: وای ننه مُردم. (خنده کنان )
قصد آسیب رساندن نداشتم. اما فوتبال را با تعصب و عشق بازی می کردم . همیشه هم دفاع وسط بودم. این اواخر در لیگ آزادگان هم بعنوان سرمربی و هم بعنوان دفاع آخر درشهرداری اردبیل بودم.
- پس باید با افراد صاحب نام فوتبال کشور هم بازی کرده باشی؟
بله. در مسابقات زیادی بارها و بارها با بازیکنان نام آشنایی همچون علی دایی و کریم باقری بعنوان تیم رقیب هم بازی بوده ام و روی سرشان هِد زده ام.
علی رغم اینکه از بیشتر فورواردها نزدیک 18 یا 19 سال مسن تر بودم، اما روی سرشان بلند می شدم و آنها نمی دانستند که با آنها اینهمه اختلاف سنی دارم.
- چه توفیقاتی در فوتبال داشتید؟
من موفق شدم دو تیم را به لیگ یک ایران بیاورم. اکباتان را از دسته دو تهران به دسته یک، لیگ 3، لیگ 2 و سرانجام به لیگ 1 آوردم که بعدها نامش استیل آذین شد. بعد به نیروی زمینی رفتم که لیگ 2 بود و بدون باخت تیم را به لیگ 1 آوردیم.
بعد از آن با فیروز خان کریمی تیم راه آهن را به لیگ برتر آوردیم و پس از آن بود که من به هنر پیشگی روی آوردم .
- من هر چه در لابلای سوابق فوتبالی می گردم کمتر شخصی مثل شما را می بینم که تا 47 سالگی بطور حرفه ای فوتبال بازی کند. این انگیزه را از کجا می آوردی؟
هنوز فوتبال ایران حرفه ای نشده بود که من حرفه ای فکر میکردم. همه شئونات زندگی من از خواب و خوراک گرفته تا تمرینات ورزشی همه و همه با تفکر حرفه ای بود. متاسفانه هرگز فدراسیون ورزش از تجربیات پیش کسوتان موفق و با سابقه که برای کشور افتخار آفرینی کسب می کردند استفاده نکرده است. امثال من و هادی آهنگران هرگز در پرسپولیس و استقلال بازی نکردیم. اما چطور این تیمهای قوی را می بردیم؟
- خوب به شنوندگان ما بگو که رمز موفقیت تو چه بود؟
هرگز در دوران ورزشی خود حاشیه نداشتم. هرگز به سمت دود و کارهای خلاف نرفتم. در سن 21 سالگی ازدواج کردم و خانواده تشکیل دادم. به نظرم یکی از موفقیت ورزشکاران همین ازدواج زود هنگام است.
من همیشه با وضو هستم. ایمان هر کس به درون اوست و همین نیروی درونی ست که راهنمای انسان در زندگی است.
- در صحبتهای خود گویا از مسئولین ورزش گله مندی؟
من را فراموش کردند. من شیفته خدمت به مردم کشورم هستم. اما متاسفانه من را فراموش کردند. من مدرک AFC را بیست سال پیش گرفتم. اما چه کسانی الان در لیگ برتر سرمربی هستند؟ من بخیل نیستم. اما حرفم این است که تجربیات من کجای فوتبال باید بکار بیاید؟ فدراسیون فوتبال باید به کمیته آموزش بیشتر بها بدهد و مربیان را کمیته آموزش به سطح اول فوتبال مملکت معرفی کند.
- در زندگی چه آرزویی داشتید که به آن نرسیدید؟
همیشه آرزو داشتم پا به پای پسرم فوتبال بازی کنم. اما پسرم امیر تصادف کرد و نتوانست در این رشته ورزشی فعالیت کند.
همچنین با خودم عهد کرده بودم تا تیم ملی جوانان ایران قهرمان آسیا نشود فوتبال بازی کنم. اما نشد.
چطور؟
40 سال در فوتبال بازی کردم و اتفاقی نیافتاد. اما اواخر دوران فوتبال، آقای ابراهیم قاسمپور از پشت مرا هُل داد که در نتیجه آن دچار آسیب دیدگی شدید شدم و مجبور به جراحی پا و خداحافظی از دنیای فوتبال شدم. البته که این آسیب دیدگیها هم جزو لاینفک ورزش است و نمی شود کسی را مقصر دانست.
- چطور وارد عرصه هنر شدید؟
من به واسطه مرحوم مجید سبزی که از دوستان آقای سیروس مقدم بود، با ایشان آشنا شدم و در سریال بسوی افتخار برای نخستین بار نقش آفرینی کردم و وارد حوزه هنر شدم. آن روزها آقای مقدم بدنبال یک بازیکن محکم و خشن بود که بعد از یکی دو جلسه تستِ بازیگری، من را بعنوان یکی از کاراکترهای خود انتخاب کرد. بعد از آن، سریال مسافر را در نقش خلاف "بهرام خان" بازی کردم که آن روزها مورد استقبال بسیاری از خانواده ها قرار گرفت و من بواسطه این سریال معروف شدم.
پس از آنهم سریالهایی همچون چار دیواری، مرد دوهزار چهره، کوچه اقاقیا با مرحوم منوچهر نوذری، مجموعه تلویزیونی این سه نفر، افسون و بسیاری از کارهای دیگر را در تلویزیون به ایفای نقش پرداختم.
- مردم شما را دوست دارند و خاطرات خوبی از فیلمهای شما دارند.
بله. اما گلایه من از اهالی هنر و سینما اینست که چرا امثال ما را رها کردید؟ من یک کار سینمایی کردم به نام هویت که آقای علی نیکجو تهیه کننده این فیلم نزدیک 150 میلیون تومان برای آن خرج کردند. این فیلم علی رغم اینکه مجوز دارد اما پخش نشد. فیلم در مورد آدمهایی همچون من است که جوانی و عمر خود را صرف اعتلای ورزش این کشور کرده اند اما بهایی به آنها داده نمی شود. من کشورم و مردمم را دوست دارم. اما متاسفانه آنگونه که باید من و امثال من دیده نمی شویم.
- شما با دعوت آقای دادکان به جام جهانی 1996 آلمان رفتید. کمی از آن روزها برایمان بگویید.
بله. ما آن روزها برای دیدن بازیهای تیم ملی کشورمان به آلمان رفتیم. اما نمی توانستم آنجا بمانم.
- چرا؟
اصلا انگار این کشور روح ندارد. من کشورهای زیادی رفتم. اما در این کشورها هیچ گرمی واحساسی ندیدم. من سر رباط کریم و میدان رازی را با تمام دنیا عوض نمی کنم.
روح من با فرهنگ این مردم آمیخته است. شبهای ماه مبارک رمضان که در پارک ولایت با اجرای آقای حسینیان برنامه داشتیم جمعیتی بالغ بر 5 هزار نفر در محل حضور داشتند و من در وصف مولی علی(ع) تصنیف می خواندم و حاضرین بی اندازه به بنده لطف داشتند.
بیش از دوهزار بیت شعر در حافظه دارم. (در این لحظه ابیاتی از شعر زیبای بابا که از سروده های خود اوست زنده اجرا می کند)
- الان برای فوتبال چکار می کنید؟
من نه تنها کاری نمی کنم بلکه اصلا فوتبال نگاه هم نمی کنم. نه تنها من، که اکثر پیش کسوتان فوتبال هم حال و روز مرا دارند. من مدرکA آسیا و فیفا را دارم. امثال من در عرصه های مختلف فوتبال از بازی تا مربیگری زحمت کشیده ایم. اما با بی مهری و کم لطفی کنار گذاشته شدیم. گناه ما اینست که مجانی فوتبال بازی کردیم. من اگه امروز 25 سالم بود 200 میلیون که می گرفتم! باز از شورای شهرتهران وشهرداری ممنونیم که امثال ما را در سازمان ورزش شهرداری استخدام و بیمه کردند.
- سخت ترین بازی که در مقابل سخت ترین بازیکن انجام دادی چه کسی بود؟
عبدالعلی چنگیز مهاجم استقلال. این بازیکن مهار نشدنی بود. مجبور بودی حتما او را بزنی تا متوقفش کنی. این بازیکن از استثناءهای فوتبال ما بود. اما حالا کجاست؟ کسی سراغی از او میگیرد؟ نسل ما دنبال پول نبوده و نیستیم. رزق و روزی هر کسی را خدا میرساند. اما بی مهری را برنمی تابیم. من در سینما دوست دارم کار کنم . من را تازه شناخته اند. مهم پولش نیست. مهم اینست که کار کنیم.
- کمی از خانواده ات بگو:
سه فرزند دارم. پسر بزرگم امیر که آلمان است. یک نوه دارم که نوازنده و خواننده است. پسرم هم اردلان فوتبالیست بود. اما خیلی زود از این عرصه پا پس کشید. دخترم هم که به مدت 10 سال بازیکن اسکواش تیم ملی بوده .الان هم مربی تیم ملی بانوان اسکواش و عضو هیات امنای این فدراسیون است و خانواده ما همگی ورزشکار و ورزش دوست هستند.
- برای شما همواره آرزوی تندرستی و موفقیت داریم.
من هم از شما و همه شنوندگان فهیم رادیو ورزش کمال تشکر را دارم وافتخارمن بود از اینکه میهمان شما در رادیو ورزش باشم.

مرتبط با این خبر

  • علیرضا نادی کسی که عاشقانه والیبال بازی می کند

  • پای صحبت محسن علی آبادی پیشکسوت خانواده شنا

  • پای صحبت سید مهدی حیدری، از بازی در فوتبال تا بازی در سینما

  • گفتگو با بهاره سیفی نهاوندی، کمک داور فوتبال

  • هوشنگ مریدی بنیان گذار ورزش زورخانه ای ارتش

  • امیرحسین منظمی و داستان والیبالیست شدن

  • عبدالعلی کلانتری و راه اندازی صندوق پیشکسوتان

  • حمیدرضا آصفی، میهمان رادیو ورزش (قسمت سوم)

  • حمیدرضا آصفی میهمان رادیو ورزش (قسمت دوم)

  • حمیدرضا آصفی، سیاستمدار استقلالی میهمان رادیو ورزش