فضل‌الله باقرزاده، رئیس پیشین فدراسیون شمشیربازی و عضو پیشین هیئت اجرایی كمیته ملی المپیك، در گفتگو با برنامه همیشه با ورزش از رادیو ورزش، با انتقاد از روند برگزاری انتخابات فدراسیون‌های ورزشی، تشكیل نهادی مستقل برای بررسی صلاحیت نامزدها و نظارت بر فرآیند انتخابات را ضروری دانست و تأكید كرد حذف سرپرستان به‌تنهایی نمی‌تواند برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه را تضمین كند. او این دیدگاه‌ها را در گفت‌وگو با برنامه «همیشه با ورزش» از شبكه رادیویی ورزش مطرح كرد.
به گزارش رادیو ورزش؛ باقرزاده با اتكا به حدود 40 سال سابقه مدیریتی در ورزش و دانشگاه، گفت مدیران سازمان تربیت بدنی و وزارت ورزش در دوره‌های مختلف كوشیده‌اند دامنه نفوذ خود را بر فدراسیون‌ها افزایش دهند؛ رویكردی كه به گفته او، تغییرات مكرر اساسنامه‌ها و اختلاف بر سر نحوه اداره و انتخابات فدراسیون‌ها را در پی داشته است.
باقرزاده با اشاره به اینكه فدراسیون‌ها بر اساس اساسنامه، نهادهایی عمومی غیردولتی با شخصیت حقوقی مستقل و استقلال مالی و اداری هستند، درباره نقش وزارت ورزش در مجامع انتخاباتی توضیح داد. به گفته او، وزیر یا یكی از معاونانش به‌عنوان نماینده وزارت در مجمع حضور دارد، اما در عمل معمولاً ریاست مجمع را نیز برعهده می‌گیرد؛ موضوعی كه از نگاه این مدیر ورزشی با اصل استقلال فدراسیون‌ها و رویكرد مورد تأكید كمیته بین‌المللی المپیك همخوانی ندارد.
او برای توضیح پیامدهای تصمیم‌های كمیسیون تطبیق، به پرونده عبدالمهدی نصیرزاده اشاره كرد؛ نامزدی كه به گفته باقرزاده، برای انتخابات فدراسیون‌های بدنسازی و پرورش اندام و ورزش‌های دانشگاهی تأیید صلاحیت نشد. باقرزاده گفت نصیرزاده از مسیر قضایی موضوع را پیگیری كرد و انتخابات این دو فدراسیون با حكم مراجع قضایی باطل شد. او همچنین یادآور شد نصیرزاده در انتخابات فدراسیون جهانی پرورش اندام به سمت نایب‌رئیسی رسیده است؛ موضوعی كه از نظر او ضرورت شفاف‌سازی درباره دلایل رد صلاحیت این نامزد در داخل كشور را برجسته می‌كند.
باقرزاده وضعیت فدراسیون ملی ورزش‌های دانشگاهی را نمونه‌ای از پیامدهای بلاتكلیفی مدیریتی دانست و گفت این فدراسیون حدود دو تا سه سال با سرپرستی اداره شده و به دلیل مشكلات انتخاباتی نتوانسته است در دوره مورد اشاره او در یونیورسیاد شركت كند. او با اشاره به انتخاب رضا نوری و سپس ابطال انتخابات، این روند را موجب تداوم بی‌ثباتی در اداره فدراسیون توصیف كرد.
این مدیر ورزشی در بخش دیگری از گفت‌وگو به استدلال وزارت ورزش درباره تأمین بخش عمده بودجه فدراسیون‌ها از سوی دولت پرداخت و گفت برخی فدراسیون‌ها 90 تا 95 درصد و برخی دیگر تمام بودجه خود را از منابع دولتی دریافت می‌كنند؛ با این حال، از نظر او تأمین مالی دولتی نباید به مداخله در اداره مستقل فدراسیون‌ها منجر شود.
باقرزاده همچنین به ادامه فعالیت غلامرضا شعبانی‌بهار در فدراسیون تیراندازی با كمان و جواد داوری در فدراسیون بسكتبال در قالب سرپرستی اشاره كرد و این وضعیت را با سیاست اعلام‌شده پیشین درباره محدودیت حضور سرپرستان در انتخابات ناسازگار دانست. او یادآور شد در مقطعی اعلام شده بود كاركنان وزارت ورزش نیز امكان نامزدی در انتخابات فدراسیون‌ها را ندارند و سرپرستان منصوب‌شده نمی‌توانند برای ریاست همان فدراسیون رقابت كنند. باقرزاده با اشاره به تجربه مدیریتی احمد دنیامالی و حضور پیشین او در انتخابات فدراسیون قایقرانی، از وزیر ورزش انتظار داشت به سیاست‌های اعلام‌شده درباره نحوه اداره فدراسیون‌ها پایبند بماند.
او از نامزدی سیدمحمدشروین اسبقیان، معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش، در انتخابات كمیته ملی پارالمپیك بدون كناره‌گیری از مسئولیت اجرایی خود ابراز تعجب كرد. باقرزاده گفت جابه‌جایی مدیران از یك جایگاه به جایگاه دیگر، بدون ارزیابی عملكرد آنان، راهكار مناسبی برای اداره ورزش نیست و نباید صرفاً با تغییر مسئولیت، جایگاه تازه‌ای به افراد واگذار شود.
باقرزاده با اشاره به جایگاه كمیته ملی المپیك در ارتباطات بین‌المللی ورزش گفت كمیته‌های ملی المپیك در انتخابات فدراسیون‌ها تنها یك رأی دارند، اما در صورت بروز اختلاف یا مشكل در فدراسیون‌های داخلی، نهادهای بین‌المللی برای پیگیری موضوع با كمیته ملی المپیك كشور مكاتبه می‌كنند. او با یادآوری سابقه حضور حدود هشت تا 9 ساله خود در هیئت اجرایی كمیته ملی المپیك، بر ضرورت هماهنگی وزارت ورزش و كمیته ملی المپیك تأكید كرد و از دوره همكاری صالحی‌امیری و سلطانی‌فر به‌عنوان نمونه‌ای از هماهنگی میان این دو مجموعه یاد كرد.
پیشنهاد محوری باقرزاده، تشكیل یك نهاد مستقل انتخاباتی با تركیبی بی‌طرف و خارج از ساختار تصمیم‌گیری وزارت ورزش و فدراسیون‌ها بود؛ نهادی كه به گفته او، صلاحیت نامزدها را بر اساس معیارهای روشن بررسی كند و از حذف افراد بدون ارائه دلایل مستند جلوگیری به عمل آورد. او پیشنهاد داد نمایندگان وزارت ورزش، كمیته ملی المپیك، فدراسیون‌ها و حراست در جایگاه تصمیم‌گیر این نهاد قرار نگیرند. باقرزاده تأكید كرد كمیسیون تطبیق نباید صرفاً تصمیم‌های وزارت ورزش را تأیید كند، بلكه باید از تصمیم‌های مغایر قانون پیشگیری كند و حقوق نامزدها را در فرآیند انتخابات در نظر بگیرد.
او در عین حال هشدار داد حذف سرپرستان از فرآیند انتخابات، اگر با اصلاح ساختار و معیارهای انتخاباتی همراه نباشد، ممكن است به تثبیت مدیران مستقر بینجامد؛ مدیرانی كه لزوماً عملكرد موفقی نداشته‌اند. باقرزاده ارزیابی عملكرد رؤسای فدراسیون‌ها را ضروری دانست و گفت انتخابات آزاد تنها با كنار گذاشتن سرپرستان محقق نمی‌شود و باید فرصت برابر برای همه نامزدها فراهم باشد.
این مدیر ورزشی برای مقایسه، به ساختار متفاوت فدراسیون فوتبال و استقلال فدراسیون كشتی اشاره كرد و مدعی شد استقلال بیشتر این فدراسیون‌ها در عملكرد و توسعه زیرساخت‌هایشان اثرگذار بوده است. او همچنین تغییرات مدیریتی در فدراسیون تیراندازی، از جمله كنار رفتن دادگر، انتخاب قربانی و بازگشت دوباره دادگر، را نمونه‌ای از ضرورت پرهیز از تصمیم‌های سلیقه‌ای عنوان كرد.
موضوع محدودیت سنی 65 سال برای نامزدهای ریاست فدراسیون‌ها نیز از دیگر محورهای مطرح‌شده بود. باقرزاده این محدودیت را نادیده گرفتن تجربه مدیرانی دانست كه سال‌ها در ورزش فعالیت كرده‌اند و می‌توانند همچنان در خدمت ورزش باشند. او همچنین درباره معیارهای احراز صلاحیت، از جمله شرط وثاقت و امانت و سابقه مدیریتی و اجرایی مرتبط با ورزش، خواستار تعریف دقیق‌تر شاخص‌ها شد تا امكان برداشت‌های متفاوت و رد صلاحیت‌های مبهم كاهش یابد.
او با اشاره به پرونده‌های انتخاباتی در رشته‌هایی مانند تكواندو، كاراته، دوچرخه‌سواری، ژیمناستیك، ورزش‌های دانشگاهی و بدنسازی، گفت ورود دیوان عدالت اداری و مراجع قضایی به این اختلافات نشان می‌دهد سازوكار فعلی نیازمند بازنگری است. او به اداره فدراسیون كاراته با سرپرست برای حدود 10 تا 12 ماه نیز اشاره كرد.
مجری برنامه نیز در مقدمه و خلال گفت‌وگو، از آنچه «بوی نامطبوع مهندسی انتخابات» خواند انتقاد كرد و درباره وضعیت نامزدهایی پرسید كه به‌دلیل تعیین سرپرست، فرصت رقابت را از دست داده‌اند. او با اشاره به طرح برخی موضوعات در كمیسیون اصل 90، خواستار حركت به سمت سازوكاری مستقل و برنامه‌محور شد و یادآور شد در برخی فدراسیون‌ها، سرپرست منصوب‌شده در نهایت به تنها نامزد انتخابات تبدیل شده است.
