حمید رشیدی، مربی وزنهبرداری استان خوزستان، در گفتوگو با برنامه «جهان وزنهبرداری» از شبكه رادیویی ورزش، با اشاره به فاصله عملكرد برخی ملیپوشان ایران در حركت یكضرب و دوضرب، بر ضرورت بازنگری در شیوه تمرین و تقویت حركت ضعیفتر وزنهبرداران تأكید كرد و گفت: برای رسیدن به مدالهای ارزشمندتر، ملیپوشان باید توانایی خود را در هر دو حركت به سطح مطلوب برسانند.
به گزارش رادیو ورزش؛ رشیدی در گفتوگو با برنامه «جهان وزنهبرداری» از شبكه رادیویی ورزش، ضمن قدردانی از عملكرد تیم ملی، كادر فنی و فدراسیون وزنهبرداری در رقابتهای قهرمانی جهان 2026 نینگبو، ركوردشكنی علیرضا یوسفی در حركت دوضرب را نیز تبریك گفت؛ اما در عین حال، یكی از چالشهای مهم وزنهبرداری ایران را ناهماهنگی سطح آمادگی ورزشكاران در دو حركت یكضرب و دوضرب دانست.
این مربی در پاسخ به پرسش یكی از شنوندگان درباره یكحركتی شدن برخی وزنهبرداران ایران، تفكیك مدالهای یكضرب و دوضرب را از عواملی دانست كه به اعتقاد او میتواند ذهنیت ورزشكاران را به سمت تخصصیشدن بیش از اندازه در یكی از این دو حركت سوق دهد. از نگاه رشیدی، چنین رویكردی ممكن است باعث شود ورزشكار به جای تقویت نقطه ضعف خود، تمركز بیشتری بر حركتی بگذارد كه در آن توانمندتر است.
رشیدی در بررسی عملكرد علی عالیپور در دسته 95 كیلوگرم، او را از استعدادهای آیندهدار وزنهبرداری ایران توصیف كرد و گفت برای نزدیكشدن به رقبای قدرتمندی مانند كارلوس ناسار بلغارستانی و نرگیسا آدیلتولی قزاقستانی، باید روی تركیب بدنی و افزایش توان عضلانی او كار شود. او همچنین با اشاره به برخی ضعفهای فنی عالیپور در ناحیه لگن و پای راست، تأكید كرد كه رقابت با وزنهبرداران مطرح این دسته دشوار است، اما رسیدن به سطح آنها دور از دسترس نیست.
این مربی درباره علیرضا نصیری در دسته 110 كیلوگرم نیز او را از مدعیان جدی رقابت با اكبر جورایف ازبكستانی دانست، اما معتقد بود نصیری باید روحیه جنگندگی و تواناییای را كه در حركت دوضرب نشان میدهد، به حركت یكضرب نیز منتقل كند. به گفته رشیدی، مسئله اصلی در مورد نصیری، كمبود جسارت و اعتمادبهنفس لازم در یكضرب است؛ موضوعی كه با كار تمرینی و تقویت ذهنیت رقابتی میتوان برای رفع آن تلاش كرد.
در این بخش از گفتوگو، نمونه علی عمار ربیعاوی، وزنهبردار عراقی، نیز مطرح شد؛ ورزشكاری كه به گفته مجری برنامه، با وجود توانایی بیشتر در یكضرب، با كار هدفمند مربیان روی حركت دوضرب توانسته است عملكرد خود را در این بخش ارتقا دهد. این مثال بر ضرورت توجه به حركت ضعیفتر و پرهیز از تثبیت یكحركتی بودن ورزشكاران تأكید داشت.
رشیدی در ادامه به شرایط علیرضا یوسفی و علی داوودی پرداخت و با اشاره به آسیبدیدگیهای یوسفی در ناحیه قفسه سینه، آرنج و زانو و همچنین درد قدیمی كتف داوودی، بازگشت این دو وزنهبردار به شرایط رقابتی را قابل توجه دانست. او یوسفی را ورزشكاری با روحیه بالا در دوضرب توصیف كرد كه باید همین جسارت را در یكضرب نیز به نمایش بگذارد.
به اعتقاد این مربی، فاصله زیاد میان ركورد یكضرب و دوضرب یوسفی، مانعی برای دستیابی به مدال طلای مجموع در رقابتهای بزرگ از جمله بازیهای المپیك است. رشیدی رسیدن ركورد یكضرب یوسفی به محدوده 200 تا 205 كیلوگرم را ضروری دانست و تأكید كرد كه او باید برای كاهش فاصله دو حركت، برنامه تمرینی هدفمندی داشته باشد.
بخش دیگری از گفتوگو به انتخاب وزنههای علی داوودی در حركت دوضرب اختصاص داشت. رشیدی با اشاره به مهار وزنه 246 كیلوگرمی و ناكامی داوودی در تلاشهای بعدی، معتقد بود انتخاب وزنه 256 كیلوگرمی برای تلاش دوم میتوانست تصمیم مناسبتری باشد؛ چراكه در آن صورت، داوودی فرصت بیشتری برای تثبیت مدال دوضرب و سپس تلاش برای وزنه 261 كیلوگرمی در حركت سوم داشت.
او البته تأكید كرد كه این ارزیابی از بیرون گود انجام میشود و تصمیمگیری در جریان مسابقه شرایط متفاوتی دارد. به گفته رشیدی، مربیان در دقایق پایانی رقابت باید در زمانی بسیار كوتاه، وضعیت جسمانی و روحی ورزشكار، شرایط رقبا، ركوردهای ثبتشده و شانس كسب مدال را ارزیابی كنند؛ تصمیمهایی پراسترس كه گاهی در كمتر از یك دقیقه باید گرفته شوند.
رشیدی همچنین درباره نحوه انتخاب وزنههای آغازین توضیح داد كه در محاسبه ورودی مجموع، باید میان وزنههای انتخابی در یكضرب و دوضرب تناسب برقرار باشد. او برای نمونه، در شرایطی كه ورودی مجموع 440 كیلوگرم در نظر گرفته شده باشد، مجموع وزنههای نخست دو حركت را حدود 420 كیلوگرم عنوان كرد و مثالهایی مانند 190 كیلوگرم در یكضرب و 230 كیلوگرم در دوضرب یا تركیب 180 و 240 كیلوگرم را مطرح كرد.
این مربی در پایان، با اشاره به رقابتهای جهانی نینگبو و عملكرد ملیپوشان ایران، بر ضرورت تقویت یكضرب در كنار حفظ توانمندیهای دوضرب تأكید كرد و برای وزنهبرداران كشور در مسابقات پیشرو آرزوی موفقیت داشت.
رقابتهای وزنهبرداری قهرمانی جهان 2026 از 5 تا 17 آبان 1405 در نینگبو چین برگزار شد. در دسته 95 كیلوگرم، علی عالیپور با ثبت مجموع 396 كیلوگرم و مهار 181 كیلوگرم در یكضرب و 215 كیلوگرم در دوضرب، سه مدال برنز گرفت. كارلوس ناسار با مجموع 415 كیلوگرم قهرمان شد و نرگیسا آدیلتولی با 399 كیلوگرم در جایگاه دوم ایستاد. در دسته 110 كیلوگرم نیز علیرضا نصیری با مجموع 418 كیلوگرم به مدال نقره رسید و اكبر جورایف ازبكستانی با 432 كیلوگرم قهرمان شد.
در دسته فوقسنگین، علی عمار ربیعاوی از عراق با مجموع 466 كیلوگرم قهرمان شد. علیرضا یوسفی با مجموع 458 كیلوگرم در جایگاه دوم قرار گرفت و علاوه بر مدال نقره مجموع، طلای دوضرب را با مهار وزنه 263 كیلوگرمی و ثبت ركورد جهان به دست آورد. علی داوودی نیز با مجموع 452 كیلوگرم در رده چهارم ایستاد. فدراسیون جهانی وزنهبرداری اعلام كرد حركت 258 كیلوگرمی یوسفی به دلیل نوسان هالتر پذیرفته نشد؛ با این حال، تیم ایران به این تصمیم اعتراض داشت و معتقد بود نوسان هالتر عمدی نبوده است. همچنین داوودی كه در بازیهای آسیایی پیشین 262 كیلوگرم را مهار كرده بود، در نینگبو در تلاشهای دوم و سوم برای مهار 261 كیلوگرم ناكام ماند.