رئیس فدراسیون دوچرخهسواری با پذیرش مسئولیت نتایج این رشته در بازیهای آسیایی ناگویا، حضور مستمر در رقابتهای بینالمللی، تقویت باشگاهها و توسعه زیرساختها را از ضرورتهای بازگشت دوچرخهسواری ایران به مسیر مدالآوری دانست؛ رسول اسدی در گفتوگو با برنامه «جهان ورزش دوچرخهسواری» شبكه رادیویی ورزش، ایجاد یك تیم باشگاهی باكیفیت را نیز بهعنوان یكی از راهكارهای پیشنهادی برای ارتقای سطح این رشته مطرح كرد.
به گزارش رادیو ورزش؛ رسول اسدی با اشاره به نتیجه نگرفتن بخش المپیكی دوچرخهسواری ایران در بازیهای آسیایی ناگویا، مسئولیت ناكامی در دستیابی به نتایج مورد انتظار را پذیرفت و از علاقهمندان این رشته عذرخواهی كرد. رئیس فدراسیون دوچرخهسواری در گفتوگو با برنامه «جهان ورزش دوچرخهسواری» تأكید كرد قصد ندارد با وعدههای غیرواقعبینانه امیدواری ایجاد كند و باید محدودیتها و واقعیتهای فنی این رشته بهروشنی بیان شود.
اسدی در ارزیابی عملكرد دوچرخهسواران اعزامی گفت ماندانا دهقان و میرباقری نتوانستند به نتایج مورد انتظار برسند. او با اشاره به جوانی میرباقری و قرار گرفتن او در میان كمسنوسالترین ورزشكاران اعزامی، توضیح داد كه سهمیه بانوان با نگاه حمایتی كمیته ملی المپیك در اختیار فدراسیون قرار گرفت و دهقان بهعنوان گزینه مورد نظر فدراسیون انتخاب شد. به گفته اسدی، پرتوآذر كه در دوره پیشین بازیهای آسیایی در رشته كوهستان به مدال برنز رسیده بود، این بار به درخواست خودش و به دلیل فراهم نبودن شرایط در تركیب اعزامی قرار نگرفت.
رئیس فدراسیون همچنین درباره لبیب توضیح داد كه این دوچرخهسوار با وجود حضور در فهرست اولیه، در نهایت از شركت در رقابتها انصراف داد. اسدی گفت مسیر مسابقه جاده با سربالاییهای دشوار همراه بود و لبیب پس از حضور در مسابقه چین، آمادگی لازم را در خود نمیدید. فدراسیون نیز قصد داشت از او در بخش پیست استفاده كند، اما این ورزشكار تصمیم به انصراف گرفت.
در مقابل، تیم پارادوچرخهسواری ایران در بازیهای پاراآسیایی ناگویا دو مدال به دست آورد. بهروز فرزاد در ماده تعقیبی انفرادی چهار هزار متر مردان كلاس C4 به مدال نقره رسید و محمد دلیر و راهنمایش رضا رشنو نیز در تایمتریل هزار متر مردان كلاس B مدال برنز گرفتند. اسدی این نتیجه را حاصل هفت مرحله اردوی پیوسته تا زمان اعزام و برخورداری ورزشكاران از شرایط تجهیزاتی مناسب دانست. او با اشاره به تفاوت نیازهای دو بخش گفت در پارادوچرخهسواری، برگزاری اردو، حضور مربی و فراهم بودن تجهیزات میتواند زمینه آمادگی را ایجاد كند؛ اما در بخش المپیكی، این عوامل كافی نیست و ورزشكاران باید بهطور مستمر در مسابقات بینالمللی حضور داشته باشند.
اسدی یكی از مهمترین فاصلههای دوچرخهسواری ایران با رقبای آسیایی را میزان حضور در مسابقات دانست و گفت دوچرخهسواران برتر قاره بهطور متوسط سالانه 50 تا 70 روز در رقابتهای استاندارد اروپا و آسیا شركت میكنند؛ حضوری كه عمدتاً از مسیر تیمهای باشگاهی و نه صرفاً تیمهای ملی شكل میگیرد. به گفته او، این فرصت رقابتی در ایران بسیار محدود است و بدون مسابقه مستمر، حفظ آمادگی و ارتقای سطح فنی ورزشكاران دشوار خواهد بود.
رئیس فدراسیون با اشاره به تلاش برای احیای تیمهای باشگاهی از جمله پتروشیمی تبریز و دانشگاه آزاد و اضافه شدن تیمهایی مانند استقلال، گفت سطح فعلی حمایت مالی و توان اعزام این تیمها با شرایط مورد نیاز برای حضور در رقابتهای بینالمللی فاصله دارد. او یادآور شد بودجه هر یك از تیمهای پتروشیمی تبریز و دانشگاه آزاد در دوران اوج فعالیتشان نزدیك به یك میلیون دلار بود؛ در حالی كه امروز توان مالی باشگاهها برای حضور مستمر در تقویم بینالمللی كافی نیست. به گفته اسدی، در شرایط فعلی سپاهان تنها تیمی است كه سالانه در یكی از تورهای تركیه شركت میكند.
اسدی تأكید كرد حضور باشگاهها در لیگ داخلی بهتنهایی پاسخگوی نیاز دوچرخهسواری نیست و باید تقویم مسابقات داخلی با استانداردها و برنامه رقابتهای آسیایی هماهنگ شود. او معتقد است یك تیم باشگاهی برای اثرگذاری واقعی باید دستكم پنج یا شش اعزام در تقویم آسیایی داشته باشد؛ هدفی كه در وضعیت كنونی محقق نشده است. به گفته رئیس فدراسیون، مشكلات اقتصادی كیفیت تیمهای باشگاهی را كاهش داده، اما تزریق پول بدون برنامهریزی و ساختار اجرایی نیز راهحل پایداری نخواهد بود.
احیای تورهای بینالمللی، محور دیگری بود كه اسدی بر آن تأكید كرد. او با اشاره به سابقه هشتساله خود بهعنوان مدیر فنی تور آذربایجان گفت فدراسیون برای بازگشت این رقابتها تلاش كرده، اما تور امسال به دلیل شرایط موجود برگزار نشد. تور مازندران در سطح جواناننیز پس از 11 سال وقفه احیا و یك دوره آن برگزار شد، اما بار دیگر متوقف شده است. اسدی بر این باور است كه برگزاری تورهای معتبر و شكلگیری تیمهای كنتیننتال دو عامل مهم توسعه دوچرخهسواریاند و تحقق آنها به حمایت حاكمیتی نیاز دارد؛ زیرا فدراسیون بهتنهایی قادر به جبران این فاصله ساختاری نیست.
او در توضیح دلایل افول تیمهای باشگاهی، مجموعهای از عوامل از جمله سوءمدیریتهای گذشته، پروندههای متعدد دوپینگ در آن سالها و دشواریهای اقتصادی را مؤثر دانست. اسدی در عین حال یادآور شد حمایت برخی باشگاهها از چند رشته ورزشی، هرچند ارزشمند است، اما با توجه به هزینه بالای دوچرخهسواری و نیاز متفاوت رشتههای جاده، پیست و كوهستان، برای رقابت حرفهای و اعزامهای بینالمللی كفایت نمیكند.
كمبود زیرساختهای تمرینی نیز از دیگر موانعی بود كه رئیس فدراسیون به آن پرداخت. او گفت دوچرخهسواران جاده به مسیرهای متنوع و ایمن نیاز دارند و فراهم كردن چنین مسیرهایی خارج از توان مستقیم فدراسیون است. در این گفتوگو به نبود مسیر امن برای تمرین و جلوگیری از تمرین دوچرخهسواران در بزرگراه همت به دلیل مخاطرات ترافیكی نیز اشاره شد. در بخش پیست نیز به گفته اسدی، ایران پیست چوبی استاندارد ندارد و پیست سیمانی اهواز فرسوده شده است؛ در حالی كه بسیاری از كشورهای آسیایی در سالهای اخیر به پیستهای چوبی مجهز شدهاند.
او درباره پروژه پیست چوبی ساری نیز گفت این طرح كه به گفته مجری برنامه حدود 75 درصد پیشرفت داشته، سالها متوقف مانده و تكمیل آن به حدود دو میلیون دلار اعتبار ارزی نیاز دارد؛ ضمن اینكه تجهیزات پروژه نیز به دلیل طولانی شدن زمان توقف، نیازمند بهروزرسانی است. در كنار این مشكلات، دشواری واردات و تأمین تجهیزات در شرایط تحریم نیز از موضوعاتی بود كه در گفتوگو مطرح شد.
اسدی با اشاره به تفاوت نیازهای رشتههای مختلف دوچرخهسواری توضیح داد تقویت جاده میتواند به رشد بخشی از مواد پیست، بهویژه رشتههای نیمهاستقامت، كمك كند؛ اما رشته سرعت پیست به مربی، تجهیزات و برنامه مسابقاتی مستقل نیاز دارد. در بخش پایانی گفتوگو نیز ضرورت اولویتبندی میان رشتههای جاده، پیست، BMX و كراسكانتری كوهستان مطرح شد؛ چراكه محدودیت منابع و هزینه بالای تجهیزات و اعزامها، امكان توسعه همزمان همه بخشها را دشوار میكند.
رئیس فدراسیون در تشریح راهكارهای پیشنهادی خود، حمایت هدفمند از استعدادهای موجود، فراهم كردن زمینه حضور برخی ورزشكاران در تیمهای خارجی بهعنوان لژیونر و برگزاری اردوهای مستمر برای ردههای پایه را از اولویتها برشمرد. او همچنین ایجاد یك تیم باشگاهی كنتیننتال باكیفیت در كنار فدراسیون برای رده بزرگسالان را یكی از راهكارهای تقویت حضور بینالمللی دانست و پیشنهاد كرد تعداد اعزامهای چنین تیمی بهصورت مرحلهای از پنج مسابقه در سال نخست، به هفت مسابقه و سپس 10 مسابقه افزایش یابد.
اسدی تأكید كرد تزریق یكباره منابع مالی نمیتواند بهتنهایی نتیجهساز باشد و حمایت باید بر اساس برنامهای مرحلهای و قابل ارزیابی انجام شود. او امیدوار است افزایش حضور در مسابقات، علاوه بر ارتقای سطح فنی ورزشكاران، زمینه جذب حامیان مالی و دسترسی مناسبتر به دوچرخه و تجهیزات را فراهم كند. رئیس فدراسیون در پایان، همراهی وزارت ورزش، كمیته ملی المپیك و نهادهای حاكمیتی را برای تحقق این راهكارها ضروری دانست.