تیم ملی زنان ایران در آستانه جام ملتهای آسیا قرار دارد و فهرست نفرات دعوت شده به اردو هم فرصت آمادهسازی و هم چالشی جدی برای شفافیت انتخابها ایجاد كرده است.
به گزارش رادیو ورزش، تیم ملی فوتبال زنان ایران از 24 بهمن اردوی جدید خود را در مركز ملی فوتبال آغاز كرده تا مسیر آمادهسازی برای جام ملتهای آسیا 2026 استرالیا را جدیتر دنبال كند. تورنمنتی كه میتواند مهمترین ویترین فوتبال زنان ایران در سالهای اخیر باشد. با این حال لیست 27 نفره اعلامشده از سوی كادر فنی بیش از آنكه صرفاً یك فهرست آمادهسازی باشد به سوژهای برای پرسشهای جدی و انتقادهای فنی تبدیل شده است.
در نگاه اول نامهای باتجربه و شناختهشدهای در فهرست دیده میشود و تركیب تیم تلفیقی از بازیكنان باتجربه و چند چهره تازه است. اما مهمترین ابهام به پست دروازهبان بازمیگردد. جایی كه تصمیم كادر فنی نهتنها غافلگیركننده بلكه از منظر آماری نیز محل سؤال است. مینا نافعی دروازهبان گلگهر سیرجان و بهترین گلر فصل اخیر لیگ برتر از نظر تعداد كلینشیت و ثبات عملكرد در این فهرست جایی ندارد. نافعی در فصلی كه گذشت تنها 7 گل دریافت كرد كه دو گل از روی نقطه پنالتی بود. آماری كه بهروشنی او را در صدر جدول دروازهبانان قرار میدهد. با این حال تیم ملی از حضور چنین گزینهای چشمپوشی كرده است.
در مقابل سه دروازهبان دعوتشده شامل رها یزدانی، زهرا خواجوی و مریم یكتایی هستند. رها یزدانی طی دو سال اخیر عملكردی باثبات داشته و یكی از مهرههای قابل اتكای خاتون بم بوده است. درباره زهرا خواجوی اما شرایط متفاوت است او پس از جدایی از گلگهر طی یك فصل بین ایستا و پرسپولیس جابهجا شد و افتوخیزهایی در عملكردش داشت. مریم یكتایی نیز پس از دوری از میادین داخلی و حضور در فوتبال خارج از كشور حالا دوباره به اردو دعوت شده است.
درست است كه این سه دروازهبان كیفیت و تجربه خود را دارند و میتوانند نقش مؤثری در تیم ملی ایفا كنند ولی با این حال در شرایطی كه مینا نافعی با ثبت بهترین آمار فصل بیشترین كلینشیتها و ثبات استثنایی در عملكرد بهترین دروازهبان لیگ بوده است هیچ توجیه فنی منطقی برای كنار گذاشتن او وجود ندارد. تصمیم به دعوت نكردن نافعی با وجود شایستگی آشكارش ابهامات جدی درباره معیارهای انتخاب بازیكنان برای تیم ملی ایجاد كرده و پرسشهای فراوانی را پیش روی رسانهها و هواداران فوتبال زنان قرار میدهد.
البته كه این ابهام تنها به خط دروازه محدود نمیشود. در خط دفاع نیز نسبت دعوتشدگان از برخی تیمها با عملكرد آماری آنها همخوانی ندارد. خاتون بم قهرمان لیگ سهم قابل توجهی در فهرست دارد. موضوعی كه با توجه به قهرمانی این تیم تا حدی قابل دفاع است اما وقتی آمار گل خورده تیمها بررسی میشود تصویر متفاوتی شكل میگیرد. گلگهر سیرجان در كورس قهرمانی از نظر تعداد گل خورده رقابتی نزدیك با خاتون داشت و حتی تا هفتههای پایانی ركورد كمترین گل خورده بین این دو تیم دستبهدست میشد. با این وجود نسبت دعوتشدگان دو تیم در خط دفاع قابل مقایسه نیست.
مدافعانی مانند فاطمه عادلی، حدیث بساطشیر و مریم ایزدپناه در كنار گلنوش خسروی نقشی مستقیم در ثبت یكی از بهترین خطوط دفاعی لیگ را داشتند. با این حال سهم آنها در لیست تیم ملی بسیار محدود یا صفر بوده است. از سوی دیگر تیمی مانند ایستا كه 16 گل دریافت كرده و تقریباً میانگین یك گل خورده در هر بازی را داشته نمایندگان بیشتری نسبت به برخی رقبا در اردو دارد.
در چنین شرایطی مسئله فقط یك یا دو نام نیست بلكه شفافیت معیارهای انتخاب اهمیت دارد. وقتی سرمربی همزمان هدایت یك تیم باشگاهی را نیز بر عهده دارد حساسیت نسبت به توازن در دعوتها دوچندان میشود. حتی اگر همه انتخابها كاملاً فنی و قابل دفاع باشد نبود توضیح روشن میتواند به شكلگیری ذهنیت جانبداری یا عدم توازن دامن بزند. تجربه نشان داده كوچكترین ابهام در فرآیند دعوت بازیكنان خیلی زود به دودستگی در افكار عمومی و حتی داخل تیم منجر میشود.
تیم ملی زنان ایران در آستانه رویدادی مهم قرار دارد و جام ملتهای آسیا فرصتی برای تثبیت جایگاه فوتبال زنان ایران در سطح قاره محسوب میشود. در چنین مقطعی تصمیمهای فنی باید بیش از هر زمان دیگری مبتنی بر آمار، آمادگی روز و شایستگی حرفهای باشد.
