تاریخچه

تاریخچه رشته دوچرخه سواري

بازگشت

 

از ابتداي تاريخ انسان همواره در اين آرزو بوده كه هر چه سريعتر از نقطه‌اي به نقطه ديگر برود. اختراع چرخ و به وجود آمدن انواع گاري هاي، ارابه‌ها و كالسكه‌ها اين آرزوي ديرينه را تا حدي برآورده ساخت. دوچرخه وسيله‌اي ساده، سبك و انفرادي است كه هم براي رفت و آمد سريعتر و هم به منظور تفريح و سرگرمي و ورزش به كار مي‌آيد. در زبان انگليسي دوچرخه را باي سيكل مي‌نامند. اين واژه تشكيل شده از دو بخش bi به معني دو و sycle بر گرفته از لغت يوناني كيكلوس kyklos به معني دايره. دوچرخه وسيله‌اي است داراي دو چرخ كه به كمك پا زدن حركت مي‌كند. تاريخچه دوچرخه سواري به عنوان يك رشته ورزشي با تاريخچه اختراع و تكميل خود دوچرخه ارتباط كامل دارد.

نخستين كسي كه در تاريخ بر دوچرخه‌سوار شد يك فرانسوي به نام سيوراك (sivrac) بود. سيوراك، در سال 1690 ميلادي دوچرخه‌اي چوبي ساخت كه شاخه‌هايي عمودي بر روي چرخ‌هاي آن قرار داشت و هر دو چرخ با يك چوب افقي به هم متصل مي‌شد. اين دستگاه پنجه ركاب نداشت و حركت آن با كمك فشار دادن پاها بر روي زمين صورت مي‌‌گرفت. اهالي پاريس دوچرخه سيوراك را اسب چوبي مي‌ناميدند. اسب چوبي گرچه تعجب مردم پاريس را برانگيخت، اما چندان مورد استقبال قرار نگرفت و فقط فروشندگان دوره گرد بودند كه براي حمل بار از آن استفاده مي‌كردند. در سال 1871 در شهر كارلسروهه آلمان شخصي به نام بارون فون درياس دوچرخه پايي كاملتري ساخت و يك زين كوچك هم بر روي آن قرار داد. دوچرخه‌هاي فون درياس به زودي در چند پايتخت اروپايي به مردم معرفي شد و شخصي به نام دنيس جانسون يكي از آنها را با خود به انگلستان برد تا از روي آن بسازد و بفروشد. دنيس جانسون كلاسهايي براي آموزش فن دوچرخه‌سواري ترتيب داد و با اين كار مشتاقان بسياري براي كالاهاي خود به وجود آورد. به اين ترتيب، كار دنيس جانسون به قدري بالا گرفت كه دوچرخه سواري تبديل به يكي از تفريحات محبوب و متداول روز شد.

در سال 1818 شخصي به نام بارون ساوربرن در فرانسه دوچرخه‌اي ساخت كه داراي چرخ بسيار بزرگي در جلو و چرخ كوچكي در عقب بود. به چرخ جلوي اين دوچرخه عجيب، طنابي به صورت حلقه بسته مي‌شد كه راننده بايد آن را با دست مي‌كشيد تا چرخ جلو به حركت درآيد و دستگاه را به جلو ببرد. چنين كاري فقط از عهده بندبازها و دوچرخه سوارهاي بسيار ماهر بر مي‌آمد. عده زيادي از روي اين دستگاه افتادند و مجروح و مصدوم شدند. در سال 1821 لوئيس گوهبر موفق به ساختن دوچرخه‌اي شد كه طناب آن مانند زنجيرهاي امروزي كار مي‌كرد و به حركت درآوردن دوچرخه با آن آسانتر بود. در سال 1834 آهنگري اسكاتلندي به نام مك ميلان براي دوچرخه پنجه ركاب ساخت تا ديگر احتياجي به فشار پا بر روي زمين نباشد. مك ميلان دوچرخه خود را به تدريج و طي پنج سال چنان كامل كرد كه مي‌توانست با آن تا 22 كيلومتر در ساعت سرعت گيرد. خود مك ميلان نمايشهايي نيز برپا ميكرد  تا به مردم ثابت كند كه وسيله نقليه او چه اندازه مطمئن و بي‌خطر است. دوچرخه مك ميلان اكنون در موزه لندن نگاهداري مي‌شود. در سال 1860 در فرانسه، كارخانه‌داري به نام ميشو به دوچرخه علاقه‌مند شد و تصميم گرفت تغييراتي در آن به وجود بياورد. براي اولين كار ميشو مهندس جوان و مبتكري به نام پي‌ير لالمنت را به استخدام كارخانه خود درآورد.


صفحات: 1  2  3  4  5