تاریخچه

تاریخچه دو و ميداني

بازگشت

دو و ميداني يك ورزش طبيعي است كه با رفتار و حركات طبيعي انسان مطابقت دارد. بنابراين مي‌توان گفت كه دو و ميداني از زمان پيدايش بشر وجود داشته و از نخستين روش‌هاي بشر براي مقابله با خطرهاي محيط به شمار مي‌رفته است. انسانهاي اوليه براي آنكه طعمه حيوانات وحشي نشوند مجبور به دويدن و فرار از خطر بوده‌اند. عبور از موانع طبيعي هم با جهيدن و پريدن صورت مي‌گرفته است و در صورتي كه لازم مي‌شد با حيوانات يا ديگر دشمنان مبارزه كنند. از پرتاب سنگ يا ديگر اشياء كمك مي‌گرفتند.

به اين ترتيب انسان اوليه پي برد كه اگر تندتر بدود و بيتشر بپرد و زيادتر پرتاب كند بهتر مي‌تواند با مشكلات و خطرات پيرامون خود مبارزه كند. با گذشت زمان كه انسان به تدريج متمدن و شهرنشين شد آن حركات طبيعي را هم جزئي از زندگي خود قرار داد و به شكل بازيهاي ورزشي در اوقات فراغت اجرا كرد. با اين همه در دوران باستان بيشتر ورزشها و تمرينهاي ورزشي براي مهارت يافتن در جنگ و عمليات جنگي انجام مي‌شد.

پرش ارتفاع براي مهارت پيداكردن در عبور از ديوار و موانع يا پريدن به شتاب، پرش طول براي بهتر گذشتن از روي نهرها و خندق‌ها و سنگرها، انواع پرتابها براي بيشتر و بهتر پرتاب كردن نيزه و سنگ و دويدن براي تعقيب دشمن يا گريز از مهلكه. اين قبيل مهارتها را سربازان در دوران صلح تمرين و تكرار مي‌كردند تا اگر جنگي درگرفت بتوانند با قدرت بيشتري وارد ميدان شوند. مردم عادي و به بخصوص جوانان و نوجوانان هم به تقليد از حركات سربازان به اين گونه كارها مي‌پرداختند و ميان خود بازيها و مسابقاتي ترتبيب مي‌دادند.


صفحات: 1  2  3  4  5  6