به گزارش رادیو ورزش؛ برنامه «همیشه با ورزش» در ادامه سلسله‌بحث‌های تخصصی خود، در یكی از بخش‌های این هفته به بررسی چالش‌های مدیریتی ورزش قهرمانی و انتظارات فدراسیون‌های المپیكی پرداخت؛ موضوعی كه با توجه به نزدیك شدن به بازی‌های آسیایی ناگویا و المپیك لس‌آنجلس، اهمیت دوچندان پیدا كرده است.

در ابتدای برنامه، مجری با اشاره به زمان باقی‌مانده تا بازی‌های آسیایی ناگویا 2026 و المپیك لس‌آنجلس 2028، تأكید كرد كه برنامه‌ریزی، مدیریت منابع و تصمیم‌گیری‌های كلان، نقش تعیین‌كننده‌ای در موفقیت كاروان ورزش ایران دارد.

مازیار مهرانی، كارشناس برنامه، بروكراسی اداری و تعدد سامانه‌های موازی را یكی از موانع جدی فعالیت فدراسیون‌ها دانست و گفت برخی فرآیندهای اداری، زمان و انرژی مدیران ورزشی را از مأموریت اصلی یعنی آماده‌سازی تیم‌های ملی و پشتوانه‌سازی رده‌های پایه منحرف می‌كند. او تأكید كرد كه فدراسیون‌ها ناچارند هم‌زمان برای مسابقات پیشِ رو و تربیت نیروهای جایگزین برنامه داشته باشند؛ امری كه بدون مدیریت كارآمد دشوار است.

این كارشناس ورزشی همچنین نبود شاخص‌های شفاف برای اولویت‌بندی فدراسیون‌ها را مورد انتقاد قرار داد و در بخش دیگری از صحبت‌های خود، به موازی‌كاری میان وزارت ورزش و جوانان و كمیته ملی المپیك در حوزه نظارت و ارزیابی عملكرد اشاره كرد؛ موضوعی كه به گفته او مانع شكل‌گیری یك راهبرد منسجم در ورزش قهرمانی شده است.

در ادامه، مهرداد علی‌قارداشی، رئیس فدراسیون تنیس روی میز، در گفت‌وگو با این برنامه، بخشی از چالش‌ها را مشترك میان فدراسیون‌ها دانست و گفت مدیریت منابع مالی، جذب اسپانسر و تأمین تجهیزات استاندارد، از مهم‌ترین دغدغه‌های رشته‌های المپیكی است. او تأكید كرد كه موفقیت‌های بین‌المللی و مدال‌آوری می‌تواند مسیر جذب حمایت‌های بیشتر را هموار كند و نقش رسانه و دیده‌شدن نتایج را در این فرآیند مهم دانست.

قارداشی همچنین به ضرورت تعامل با نهادهایی مانند شهرداری‌ها و آموزش‌وپرورش برای توسعه زیرساخت‌ها اشاره كرد و توضیح داد كه بخشی از برنامه‌های فدراسیون‌ها، بدون اتكا صرف به منابع دولتی، و با استفاده از ظرفیت‌های بیرونی پیش می‌رود.

عباس خدایاری، استاد دانشگاه، دیگر مهمان برنامه بود كه در صحبت‌های خود، نبود مدل‌های تخصصی متناسب با هر رشته ورزشی را یكی از ریشه‌های چالش‌های مدیریتی دانست. او تأكید كرد كه استفاده از الگوهای یكسان برای رشته‌های متفاوت، كارآمد نیست و شاخص‌های ارزیابی عملكرد باید به‌روز، منعطف و انگیزه‌بخش باشند تا مدیران فدراسیون‌ها بتوانند بر اساس آن‌ها برنامه‌ریزی مؤثر داشته باشند.

در بخش پایانی این محور، محسن شادی، رئیس فدراسیون روئینگ، ضمن تشریح شرایط مدیریتی این فدراسیون، برخی حاشیه‌های مطرح‌شده درباره تجهیزات و اختلافات داخلی را توضیح داد و تأكید كرد كه تصمیم‌گیری نهایی در حوزه انتخابی‌ها و برنامه‌های قهرمانی، بر اساس مسیرهای تعیین‌شده و ضوابط فنی انجام می‌شود.

مجموع این گفت‌وگوها در «همیشه با ورزش» نشان داد كه چالش‌های مدیریتی فدراسیون‌های المپیكی، صرفاً محدود به یك رشته یا یك مقطع زمانی نیست و حل آن‌ها نیازمند شفافیت در وظایف، هماهنگی نهادی و بازنگری در سازوكارهای تصمیم‌گیری است.